Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

Προεδρικό:Η πρώην κυβέρνηση είχε συμφωνήσει διάλυση τραπεζών


Στα ύψη η πολιτική αντιπαράθεση πρώην και νυν κυβέρνησης για το θέμα των όρων του μνημονίου που είχε συμφωνηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση με την τρόικα στις 23 Νοεμβρίου. Βολές κατά των ισχυρισμών του ΑΚΕΛ περί συμπερίληψης στο συγκεκριμένο μνημόνιο του όρου bail out (ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών εκ των έξω), από πλευράς του Κυβερνητικού Εκπροσώπου.

Σύμφωνα με τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο, Χρίστο Στυλιανίδη, οι ισχυρισμοί του Στέφανου Στεφάνου είναι αναληθείς. «Πρόκειται για παραποίηση της πραγματικότητας. Στο Μνημόνιο του Νοεμβρίου δεν υπάρχει ούτε μια αναφορά στον όρο «bail-out». Εκείνο, αντίθετα, που δεσπόζει του Μνημονίου ΑΚΕΛ - Τρόικας είναι η λέξη «διάλυση» (resolution) τραπεζών, η οποία επαναλαμβάνεται 25 φορές», αναφέρει ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος, αντιστρέφοντας τα πυρά.  «Το ΑΚΕΛ», πρόσθεσε ο κ. Στυλιανίδης, «προσπαθεί να επιρρίψει την ευθύνη του κουρέματος των καταθέσεων στο Νίκο Αναστασιάδη, ενώ γνωρίζει ότι είχε συμφωνήσει με την Τρόικα πως για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα διασφαλιστεί «ότι θα υπάρχει ένα κατάλληλο επίπεδο συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα, στην κατανομή βαρών» («appropriate level of private sector burden sharing»). Αυτό σημαίνει ότι η Κυβέρνηση του Χριστόφια-ΑΚΕΛ συμφώνησε τα βάρη να κατανέμονται στον ιδιωτικό τομέα, δηλαδή στους μετόχους, στους κατόχους αξιογράφων και στους καταθέτες κατά κύριο λόγο».

Όπως δήλωσε ο κ. Στυλιανίδης, η Κυβέρνηση κατείχε το πρώτο προσχέδιο του Μνημονίου από τον Ιούλιο και το έκρυβε για τρεις μήνες. «Δεν διαβουλεύτηκε στην ουσία με κανέναν και αφού το συμφώνησε στις 23 Νοεμβρίου, το παρέδωσε στα κόμματα στις 30 Νοεμβρίου, ως τετελεσμένο γεγονός, και ζήτησε από τη Βουλή να εγκρίνει εντός ολίγων ημερών 23 μνημονιακά νομοσχέδια, υπό το κράτος της απειλής της κατάρρευσης της οικονομίας».  «Πώς μπορεί σήμερα να αποποιείται των ευθυνών της και να τις μεταθέτει σε άλλους», διερωτήθηκε ο εκπρόσωπος.

Προχωρώντας, ο κ. Στυλιανίδης ανέφερε πως η σημερινή Κυβέρνηση υποσχέθηκε βελτιωμένο Μνημόνιο και υπό τις περιστάσεις το κατάφερε. «Αναφέρουμε ενδεικτικά το ζήτημα του Συνεργατισμού για το οποίο προκληθήκαμε. Στο Μνημόνιο ΑΚΕΛ – Τρόικας προβλεπόταν η διάλυση απροσδιόριστου αριθμού Συνεργατικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων (ΣΠΙ), όπως έγινε με τη Λαϊκή. Στο βελτιωμένο Μνημόνιο η Κυβέρνηση Αναστασιάδη διέσωσε τα Συνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα με τη διαδικασία των συγχωνεύσεων και της αναδιάρθρωσης».

Το προεδρικό παραθέτει ξεχωριστό σημείωμα, το οποίο χαρακτηρίζει ως ντοκουμέντο, για το τι πραγματικά συμφωνήθηκε από την Κυβέρνηση Χριστόφια με την Τρόικα.
Σε ό,τι αφορά τα Ταμεία Προνοίας, ο κ. Στυλιανίδης ανέφερε ότι ο Υπουργός Οικονομικών από το πρωί έχει συσκέψεις με συνδικαλιστικές οργανώσεις με στόχο να διαβουλευθεί πάνω σε συγκεκριμένες εισηγήσεις και απόψεις. «Εχει, ήδη, κάνει διαβουλεύσεις με τη ΣΕΚ, την ΠΕΟ, αυτή την ώρα με τη ΔΕΟΚ και αναμένεται να οριστεί συνάντηση του και με την ΕΤΥΚ».
Πρόσθεσε ότι «η βασική θέση και αρχή είναι το κράτος, χωρίς να δημιουργήσει προβλήματα δημοσίου χρέους, να διασφαλίσει όσο το δυνατόν περισσότερο αυτά τα συγκεκριμένα συνταξιοδοτικά ωφελήματα».

Κληθείς να διευκρινίσει πώς θα διασφαλιστούν τα Ταμεία Προνοίας, ο κ. Στυλιανίδης είπε ότι «το ένα επίπεδο που έχει διασφαλιστεί μέσα από το Μηχανισμό Στήριξης είναι ότι από τα 10 δις θα βρεθούν συγκεκριμένοι πόροι έτσι ώστε όσα θα χάνονταν από Ταμεία Προνοίας που είναι κατατεθειμένα στη Λαϊκή Τράπεζα, να τύχουν της ίδιας μεταχείρισης με τα αντίστοιχα Ταμεία που είναι κατατεθειμένα στην Τράπεζα Κύπρου, με το ποσοστό στο οποίο θα υπάρξει η μεταφορά των καταθέσεων στις μετοχές. Όσο ποσό θα χαθεί από τις καταθέσεις θα μετατραπεί σε μετοχές της Τράπεζας Κύπρου.
 Το άλλο επίπεδο είναι ότι η Κυβέρνηση έχει ήδη δεσμευτεί να επεξεργαστεί το ολοκληρωμένο σχέδιο που συζητά τώρα ο Υπουργός Οικονομικών με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, έτσι ώστε να καλύψει το μεγαλύτερο δυνατόν ποσό από το ποσό που θα χαθεί από το κούρεμα στην Τράπεζα Κύπρου. Το μεγαλύτερο δυνατόν ποσό δεν μπορεί τώρα να προσδιοριστεί αν πρώτα δεν ολοκληρωθούν οι διαβουλεύσεις με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις».

Σημείωμα (αυτούσιο όπως δόθηκε από το Προεδρικό)
Στις 23 Νοεμβρίου 2012 η Κυβέρνηση ανακοίνωσε συμφωνία με την Τρόικα για το Μνημόνιο Συναντίληψης.
Σε ό,τι αφορά το χρηματοπιστωτικό τομέα, το Μνημόνιο της 23ης Νοεμβρίου αναφέρεται ότι οι βασικοί στόχοι του προγράμματος είναι «να αποκαταστήσει την ευρωστία του κυπριακού τραπεζικού τομέα με την ενδελεχή αναδιάρθρωση, διάλυση και σμίκρυνση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, την ενίσχυση της εποπτείας, την αντιμετώπιση της ανεπάρκειας κεφαλαίων και τη βελτίωση της διαχείρισης της ρευστότητας».
Η λέξη «διάλυση» (resolution) είναι επικυρίαρχη σε όλο το μέρος του Μνημονίου και επαναλαμβάνεται 25 φορές.
Στο συμφωνημένο Μνημόνιο, αφού επεξηγούνται τα προβλήματα του τραπεζικού τομέα αναφέρεται πως θα ενισχυθεί «η φερεγγυότητα των βιώσιμων τραπεζών» και ότι «τα μη βιώσιμα ιδρύματα θα διαλυθούν». (παρ. 1)
Ο διαχωρισμός των πιστωτικών ιδρυμάτων σε βιώσιμα και μη βιώσιμα θα προέκυπτε μέσα από μια ανεξάρτητη έρευνα, η οποία ανατέθηκε στην PIMCO, με συμφωνημένους όρους εντολής και παραδοχές.

Με βάση τα ευρήματα της ανεξάρτητης έρευνας (στην προκειμένη περίπτωση της PIMCO), η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου, σε διαβούλευση με την Τρόικα «θα εξακριβώσει τις συγκεκριμένες κεφαλαιακές ανάγκες κάθε συμμετέχουσας τράπεζας μέχρι τις [31 Ιανουαρίου 2013] με σκοπό την αναδιάρθρωση κεφαλαίων, ή τη διάλυση της, αν είναι ανάγκη». (παρ. 1.5)

Αυτό σημαίνει πως μέχρι τις 31/1/2013, με οδηγό της έκθεση της PIMCO, η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου και η Τρόικα θα αποφάσιζαν ποια ιδρύματα ήταν βιώσιμα και έπρεπε να ανακεφαλαιοποιηθούν και ποια θα διαλύονταν.

Η προηγούμενη Κυβέρνηση συμφώνησε και τη διαδικασία διάλυσης των μη βιώσιμων πιστωτικών ιδρυμάτων. Αναφέρει το Μνημόνιο: «Οι αρχές θα εισαγάγουν νομοθεσία που θα καθιερώνει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για την ανάκαμψη και τη διάλυση των πιστωτικών ιδρυμάτων». (παρ. 1.19)

Πρόκειται για το νόμο που ψήφισε η Βουλή για τη διάλυση της Λαϊκής και την αναδιάρθρωση της Τράπεζας Κύπρου. Ο Νόμος αυτός ετοιμάστηκε από την προηγούμενη Κυβέρνηση, στο πλαίσιο των δεσμεύσεων που είχε αναλάβει με το Μνημόνιο.

Το Μνημόνιο της 23ης Νοεμβρίου προσδιόριζε επακριβώς και το περιεχόμενο του νομοθετικού πλαισίου για τη διάλυση των τραπεζών:

«Η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου θα καταστεί η μία και μόνη αρχή σχετικά με τη διάλυση τραπεζών και συνεργατικών πιστωτικών ιδρυμάτων. Το νέο πλαίσιο αναφορικά με τη διάλυση θα στοχεύει μεταξύ άλλων, στο να επιτρέπει στην Κεντρική Τράπεζα Κύπρου να πωλεί όλα ή μέρος των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων ενός ιδρύματος που βρίσκεται υπό διάλυση». (παρ. 1.19)

Δηλαδή, με το Μνημόνιο της 23ης Νοεμβρίου η προηγούμενη Κυβέρνηση παραχώρησε όλες τις εξουσίες για τη διάλυση και αναδιάρθρωση και των πιστωτικών ιδρυμάτων στο Διοικητή της ΚΤΚ, χωρίς να έχει η εκτελεστική εξουσία κανένα απολύτως έλεγχο.

Συμφωνημένη ήταν και η διαγραφή της αξίας των μετοχών και των αξιογράφων, καθώς και το κούρεμα των καταθέσεων:

«Επιπρόσθετα για να διασφαλίσει ότι θα υπάρχει ένα κατάλληλο επίπεδο συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στην κατανομή βαρών (appropriate level of private sector burden sharing), το πλαίσιο θα διευκρινίζει ότι οι μετοχές και τα χρεωστικά μέσα μειωμένης εξασφάλισης που εκδόθηκαν από το υπό διάλυση ίδρυμα θα παραμείνουν σε όλες τις περιστάσεις στην οντότητα που εκκαθαρίζεται». (παρ. 1.19).

Το επίπεδο συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στην κατανομή βαρών, (burden sharing), σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική, σημαίνει ότι η ανάγκες των τραπεζών θα καλυφθούν ιεραρχικά ως εξής:
1.    Απώλεια αξίας των μετοχών.
2.    Απώλεια των αξιών των χρεογράφων.
3.    Συμμετοχή των καταθετών.

Ήταν σε αυτή την πτυχή του Μνημονίου της 23ης Νοεμβρίου που στηρίχτηκε όλη η επιχειρηματολογία και η επιμονή για συμμετοχή των καταθετών στη διάσωση των τραπεζών.

Πέραν από τις τράπεζες, η προηγούμενη Κυβέρνηση, έδωσε την εξουσία στην ΚΤΚ, σε διαβούλευση με την Τρόικα, να αποφασίσει τη διάλυση των μη βιώσιμων Συνεργατικών Ιδρυμάτων:

«Σε διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, βοηθούμενη από το σημερινή εποπτική αρχή, θα διακριβώνει τη βιωσιμότητα των συνεργατικών πιστωτικών ιδρυμάτων ξεχωριστά και θα σχεδιάσει μια στρατηγική για τη αναδιάρθρωση και τη διάλυση μη βιώσιμων ιδρυμάτων. (παρ. 1.20)

Στο διάγγελμα του, στις 4 Δεκεμβρίου 2012, ο Πρόεδρος Χριστόφιας είπε πως στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα «στοχεύσαμε να σώσουμε τον Συνεργατισμό που αποτελεί κατάκτηση και αποκούμπι για το λαό μας και τελικά τα καταφέραμε».

Το αντίθετο είναι που είχε συμβεί. Αυτό που η Κυβέρνηση συμφώνησε με το μνημόνιο της 23ης Νοεμβρίου ήταν να έχουν πολλά ΣΠΙ την τύχη της Λαϊκής Τράπεζας και μάλιστα στη βάση χρονοδιαγράμματος:

«Αυτή η στρατηγική, περιλαμβανόμενης της πιθανότητας εφαρμογής
συγχωνεύσεων, αναδιάρθρωσης και διάλυσης θα υποβληθεί στην
Ευρωπαϊκή Επιτροπή, πληροφορώντας επίσης την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μέχρι [τέλη Απριλίου 2013] και θα κάνει διάκριση μεταξύ βιώσιμων και μη βιώσιμων ιδρυμάτων. Κατευθυντήρια αρχή θα είναι η διάλυση με το χαμηλότερο κόστος. Η εφαρμογή της στρατηγικής αυτής θα ολοκληρωθεί μέχρι [31 Δεκεμβρίου 2014]» (1.21).

Τα ΣΠΙ τα έχει διασώσει η σημερινή Κυβέρνηση, η οποία ύστερα από μια σκληρή διαπραγμάτευση, απάλειψε εντελώς από το Μνημόνιο της δέσμευση του ΑΚΕΛ και της κυβέρνησης του για διάλυση των μη βιώσιμων ΣΠΙ και διασφάλισε τη συγχώνευση / αναδιάρθρωση τους. Επίσης, από το νέο μνημόνιο έχει επαλειφθεί εντελώς η αναφορά για συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην κατανομή βαρών (burden sharing) για την ανακεφαλαιοποίηση τους.

Το νέο Μνημόνιο, σε ό,τι αφορά τα ΣΠΙ, αναφέρεται σε αναδιάρθρωση (restructuring) του τομέα (παρ. 1.31) και διασφαλίζεται ότι η ανακεφαλαιοποίηση τους θα γίνει από τα 10 δις της δανειακής σύμβασης (παρ. 1.33) και όχι με κούρεμα των καταθέσεων, όπως πρόβλεπε το Μνημόνιο της 23ης Νοεμβρίου. (παρ. 1.19)



 πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου